حضرت عيسى ( ع ) هر معجزه‌اى را كه از خويش ظاهر مىساخت ، به اذن خدا بود و خود نيز براين امر تأكيد مىورزيد تا مردم تصور نكنند كه او به طور مستقل به چنين كارهاى شگفت‌انگيزى دست مىزند ، و براى آن حضرت مقام الوهيت قائل نشوند . در اينكه چرا معجزات حضرت عيسى ( ع ) شفاى بيماران و زنده كردن مردگان بود ، روايت زير از حضرت رضا ( ع ) نقل شده است : ابن سكّيت از حضرت پرسيد : چرا خداوند موسى بن عمران ( ع ) را به عصا و يد بيضا مبعوث كرد و عيسى ( ع ) را به طبّ و محمّد ( ص ) را به كلام و سخن ؟ حضرت در پاسخ فرمود : چون خداوند موسى ( ع ) را فرستاد ، علم سحر بر مردم آن زمان چيره بود . موسى نيز از طرف خدا معجزه‌اى آورد كه مردم نتوانند مانندش را بياورند و به وسيلهء آن سحر و جادويشان را باطل كند و برهان و حجّت را برايشان ثابت نمايد . عيسى را وقتى مبعوث كرد كه بيماريها در آن زمان زياد بود و مردم به طبابت محتاج بودند . عيسى از همان نمونه معجزه آورد كه در ميان آنان نبود ؛ معجزه‌اى كه مرده را زنده مىكرد و كور مادر زاد و بيمارى برص را شفا مىداد تا بدين وسيله حجت خود را بر آنان تمام كند . خداى متعال محمد ( ص ) را وقتى به نبوت برانگيخت كه سخن و كلام و شعر بر اهل زمان غلبه كرده بود . آن حضرت نيز از كتاب خداى عزّوجلّ و موعظه‌ها و احكام آن معجزه‌اى آورد كه گفتار آنان را باطل نمود و حجت را بر آنان تمام كرد . « 1 » با اين حال ، بنى اسرائيل به او ايمان نياوردند و معجزاتش را سحر و جادو قلمداد كردند . « 2 » نزول انجيل بر عيسى ( ع ) طبق آيات قرآن كريم ، خداوند كتاب آسمانى انجيل را بر عيسى ( ع ) نازل فرموده است . در سورهء مائده مىفرمايد : . . . وَآتَيْنَاهُ الْإِنْجِيلَ فِيهِ هُدىً وَنُورٌ وَمُصَدِّقاً لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْرَاةِ وَهُدىً وَمَوْعِظَةً لِلْمُتَّقِينَ .

--> ( 1 ) . علل الشرايع ، ص 121 . ( 2 ) . ر . ك : مائده ( 5 ) ، آيه 110 .